- Dit evenement is voorbij.
WeerZien || De Pont
20/11/2017 08:00 - 18/02/2018 17:00

Op 12 september 2017 was het precies 25 jaar geleden dat De Pont zijn deuren opende voor het publiek. Het museum viert dit jubileum met de expositie WeerZien, waarin bijzondere kunstwerken die als bruikleen in een van de tentoonstellingen van De Pont te zien zijn geweest, terugkomen. Als ‘logés’ die opnieuw worden uitgenodigd.
Dankzij de nalatenschap van de van oorsprong Tilburgse jurist mr. J.H. de Pont (1915-1987) is het museum al 25 jaar financieel onafhankelijk. Toen Hendrik Driessen in 1989 werd aangesteld als directeur van de net opgerichte stichting was er nog geen collectie en geen gebouw. De eerste aankopen, die te zien waren in de openingsexpositie in 1992, maakten direct duidelijk wat de ambities van het kersverse museum waren.
Drie keer per jaar organiseert De Pont een solotentoonstelling van een kunstenaar van wie het museum werk heeft aangekocht, of dat graag zou willen doen. Kunstenaars die nu tot de wereldtop behoren waren al vroeg in De Pont te zien, zoals Rosemarie Trockel (1993), Roni Horn (1994), Jeff Wall (1994), Luc Tuymans (1995) en Anish Kapoor (1995).
Wat De Pont aankoopt, wordt deel van de collectie, maar de bruiklenen gaan na afloop van de tentoonstelling weer terug naar de kunstenaar of de eigenaren. Deze ‘logés’ vormen een belangrijk onderdeel van het verhaal van De Pont. In de jubileumexpositie WeerZien komt een aantal van deze werken, waarvan het merendeel inmiddels deel uitmaakt van andere museale collecties, daarom voor even terug. Een weerzien van oude bekenden, een weerzien ook tussen de kunst en het publiek.
De expositie viert het avontuur van het verzamelen. Voor De Pont betekent verzamelen een zorgvuldig bouwen aan het DNA van het museum, dat met iedere aankoop en iedere expositie verder ingevuld en uitgebreid wordt. De staf van het museum bezoekt ateliers, tentoonstellingen en beurzen, gaat hechte relaties aan met kunstenaars, probeert zich niet af te laten leiden door hypes maar het oog en het hart als kompas te volgen. Net als in een familie van mensen ontstaan er tussen de werken in de collectie nauwe verwantschappen en boeiende dialogen, maar ook spanningen – en er is altijd wel een nieuwkomer aan wie iedereen even moet wennen.
